Z flossingiem mogłeś spotkać się u fizjoterapeuty przy okazji ostatniej kontuzji. Może kolega z siłowni z obwiązanym gumą udem wspominał coś o poprawie siły i mobilności w przysiadzie? Jeśli chcesz wiedzieć więcej na temat taśmy floss band, zapraszamy do lektury.

Czym jest flossing?

Jest to metoda terapii, którą zapoczątkował autor książki „Bądź sprawny jak lampart” – dr Kelly Starrett. Polega ona na kompresyjnym owijaniu kontuzjowanej części ciała elastyczną taśmą, a następnie wykonywaniu ruchów w stawie (mobilizacji) przez 2-3 minuty [1]. Technika ta jest stosunkowo nowa, gdyż pierwsze przesłanki na jej temat pojawiły się w wydaniu książki z 2013 roku.

Czy jest to kolejny gadżet? A może jednak działa?

Guma floss band używana jest przez terapeutów jako uzupełnienie terapii w kilku przypadkach najczęściej stosowana jest w celu:

  • Zwiększenia zakresu ruchu w stawie, kiedy występują ograniczenia w jego ruchomości, np. po kontuzji czy długim unieruchomieniu;
  • Redukcji bólu spowodowanego na przykład napięciem tkanek, występującymi zrostami, sztywnością stawu czy słabym ukrwieniem okolicy urazu;
  • Poprawy przesuwalności poszczególnych warstw tkanek względem siebie oraz usuwania adhezji w mobilizowanej okolicy;
  • Eliminacji obrzęku poprzez kompresję i uruchomienie pompy mięśniowej;
  • Poprawy mechaniki stawu poprzez wzrost przepływu krwi oraz odżywianie stawu. Początkowy wzrost ciśnienia powoduje absorpcję płynów z substancjami odżywczymi przez tkanki. Po rozluźnieniu taśmy do tkanek dopływa większa ilość krwi. Występuje efekt przekrwienia, podobnie kiedy skóra pod naciskiem palca staje się biała, a po jego zwolnieniu nabiera mocno różowej barwy;
  • Stymulacji mechanoreceptorów poprzez kompresję, co pozwala na szybszy powrót funkcji po urazie stawu
  • Przyspieszenia regeneracji, poprzez redukcję powysiłkowego bólu mięśniowego (DOMS)

Brzmi nieźle? To jest teoria. Co na to badania?

Na chwilę obecną nie ma wielu badań weryfikujących skuteczność flossingu, jednak obecny stan wiedzy pozwala na stwierdzenie że działanie gumy jest w pewnych przypadkach korzystne.

Badania [1] na amatorskich sportowcach, sprawdzające wpływ flossingu na zakres ruchomości stawu skokowego oraz wyskok, wykazały pozytywne działanie gumy na te parametry. Do podobnego wniosku doszli także badacze, którzy jako cel ubrali sobie bark [3]. Z kolei autorzy badań [4] na profesjonalnych tenisistach, które dotyczyły stawu łokciowego, stwierdzili tylko nieistotne statystycznie zmiany w zakresie ruchu po użyciu taśmy floss band.

Jeśli chodzi o wpływ taśmy na szybkość regeneracji po wysiłku, istnieją badania [5 ] potwierdzające zmniejszenie DOMS-ów po zastosowaniu flossingu. Wydaje się mieć to znaczne powiązanie z efektem przekrwiennym, jaki daje zastosowanie gumy.

Poprawa w zakresie skurczu mięśni może znajdować wytłumaczenie w treningu okluzyjnym. Podczas takiego treningu przepływ krwi w mięśniach zostaje kompresyjnie ograniczony na czas wykonywania ćwiczenia, co wpływa na wzrost siły mięśnia, jego hipertrofię, wydolność układu krążenia oraz adaptacje hormonalne [6, 7].

Jak to wygląda w praktyce?

Mimo, że potrzebna jest większa ilość doniesień dotyczących mechanizmów działania flossingu, efekty stosowania tej nowej metody są widoczne w praktyce. Jednocześnie nie zostały przytoczone żadne przypadki negatywnego działania taśmy. My stosujemy tę technikę w swojej pracy, głównie u sportowców (ze względu na to, że są w stanie bez problemu znieść dyskomfort podczas mobilizacji), osiągając zadowalające rezultaty.

  1. Starrett K., Cordoza G. (2013), Bądź sprawny jak lampart, Wydawnictwo Galaktyka
  2. Driller, M. W., & Overmayer, R. G. (2017), The effects of tissure flossing on ankle range of motion and jump performance. Physical Therapy in Sports
  3. Plocker, D., Wahlquist, B., & Dittrich, B. (2015), Effects of tissue flossing on upper extremity range of motion and power. International Journal of Exercise Science: Conference Proceedings
  4. Hodeaux, K. (2017). The Effect of Floss Bands on Elbow Range of Motion in Tennis Players
  5. Prill R., Schulz R., Michel S. (2019), Tissue flossing: a new short-term compression therapy for reducing exercise-induced delayed-onset muscle soreness. A randomized, controlled and double-blind pilot crossover trial, J Sports Med Phys Fitness
  6. Pope, Z., Willardson, J., & Schoenfeld, B. (2013). Exercise and blood flow restriction. Journal of Strength and Conditioning Researchhg
  7. Loenneke, J. P., Wilson, J. M., Marín, P. J., Zourdos, M. C., & Bemben, M. G. (2011). Low intensity blood flow restriction training: A meta-analysis. European Journal of Applied Physiology